FeniRamin

Dünya katlanamayacağım kadar bulanıktı. İçine sığamayacağım kadar dardı, ufku olmayan, karanlık bir şehirde, hiçbir beklentim olmadan yaşıyordum.
Sayfa 7·Kitabı okudu
Reklam
Gün boyunca küçük yatak odasında kalır, derimin zemini tahta dokusuna, halının ya da yatak örtüsünün desenine bürünmesini arzulardım, sessizlikle gözden yitebileyim diye
Ruh birden bırakıverir bedeni, sanki özgür olmayı daha fazla bekliyormuş gibi.
Bir koku, bir sözcük, bir yer, bir ayakkabı yığınını gösteren resim böyle allak bullak eder insanı. Bir adı çağırmadan ağzını kapayan sevgi.