Kuş uçmaz,
kervan geçmez bir yerdesin.
Su olsan kimse içmez,
Ölür de susundan
Yol olsan kimse geçmez,
Sarp kayalara uğratır da yolunu
Elin adamı ne anlar senden?
Cıkarsın bir dağ başına,
Bir ağaç bulursun
Tellersin pullarsın
Gelin eylersin.
Bir de bulutları görürsün, bir de bulutları Köpürmüş gelen bulutları
Başka ne gelir elden?
Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı
Tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir yalnızlığı! 
Yaşar Kemal
Yaşar KemalReklam
“Şeb-i yeldâyı müneccimle muvakkit ne bilir
Mübtelâ-yı gama sor kim geceler kaç saat.”
Seb_i Yelda ( en uzun gece )
Su akar, zaman geçer, her yara bir gün kabuk bağlar. Kuşlar göçer, mevsimler geçer, her yara elbet iz bırakır. Herkes gider, acılar kalır, her yara sahibini gözünden tanır. İnsanlar için gözünü feda etsen, zaten kördü derler. İnsanlar için aklını kaybetsen, zaten deliydi derler.
Artık ne şehri hissediyordum ne de sokağı, ne sokağın adını ne de kendi adımı, sadece burada yabancı olduğumu hissediyordum, bir bilinmezliğin içinde müthiş bir şekilde özgür kaldığımı…
Stefan Zweig
Stefan ZweigReklam