Yalnız insanlar kalabalığı...
Dokunulmamış zevkler ve renkler...
Siyah beyaz bile gözükmüyor dünya.
Güneş ateşini söndürmüş olmalı.
Yoksa ay neye küsmüş olmalı?
Gözler önüne perdeler duvar olmuş
Çatıların süzgeç kadar hükmü kalmamış
İnsan silah olmuş insana
Halbuki çiçek gerekir bir bana bir sana
Mürekkepsiz kalemle yazarsam
Kağıt bile laf dinlemezken
TAŞ KALBE kim söz geçire...