Mektepte bize şiir ezberletmişlerdi.
İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış;
Ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye,kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar .her birinin gönlümüzden kopup ayrılması,bir ayrı sızı uyandırırmış.Bunu yazan şair ne kadar haklıymış...