SNH
@SDNRH1
kitapseven
Türkçe Öğretmeni adayı
Sivas
4 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Mutsuzluğun Hengamesi
Üzülebilirsin, kırılabilirsin, kırabilirsin ama yenilgiyi sadece bir defa kabul edersin. Hani insanların dolapları rengarenk elbiselerle dolu, her birini giydiklerinde o kıyafetin şeklini huyunu almıyorlar. Ne kadar güzel ve özel olsa bile, içindeki insan aynı sadece giydikleriyle dışı değişiyor. Bunu bilmek lazım maalesef. Ah insanlar, insanlar. Mutluluğun ve mutsuzluğun sebebi onlar. Mutlu olamıyorum hep mutsuz ve karamsarım. Evet ya ben öyleyim. Sizce bunun sebebi insanlar mı? Bana göre yarı yarıya öyle. Dünya bakıldığında güzel yer ha. Sadece insanlar kötü.
...
Reklam
İçimdeki Sesiz KarmaşaDuygu ve Düşünce
Bilinmezliğin koyu gölgesi mi bu, yoksa bambaşka bir hakikat mi? Her bir nota bir eşik, her bir basamak sonsuzluğa açılan bir kapı sanki... Gökyüzünün o büyüleyici maviliği, ağaçların taze yeşili ve bulutların raksı; hepsi birer imza gibi. Kağıt üzerinde süzülen kalemin o kusursuz hatlarında gizli olan bu nizam, nedenini bilmediğimiz bir mucizenin tezahürü değil mi?
...
İnsan önce yürümeyi öğrenir, sonra eşiği aşar ve dışarıdaki o devasa merdivenle yüzleşir. Bir kez yürümeyi bellediğinde, o merdivenin basamaklarını sabırla, tek tek arşınlaması gerekir. Ve sonra, hayatın o ince sesini duymaya başlar; minik bir fısıltı ya da ruhun en derininden gelen bir ses
Ağır AksakEdebiyat
...
Akreple yelkovan, birbirini kovalamaktan yorulmuş iki eski düşman gibi ağır aksak ilerliyordu. Saat kulelerinden sarkan sessizlik, meydanlardaki güvercinlerin kanat çırpışlarını bile boğuyordu insanı. Takvim yaprakları artık günleri değil, ömrün kenarından kırpılan gri kâğıt parçalarını biriktiriyor gibiydi. Zamanın kalbi artık atmıyor, sadece ritmik bir sancıyla sızlanıyordu.
Yaşamın Büyük Oyunu: DevrimDuygu ve Düşünce
"İnsanların bu kadar kötü olacağını bilseydim yaşamayı istemezdim. Meğer hayat, iyilikle kötülüğün o bitmek bilmeyen savaşını izlediğimiz devasa bir sahneymiş. Perde hiç kapanmıyor, alkışlar ise hep yanlış kişilere gidiyor. Başta bu adaletsizlik karşısında yok olmayı diledim; ancak sonra anladım ki, kötülüğün bu kadar hoyratça sergilendiği bir dünyada, sadece 'iyi kalabilmek' bile en büyük devrimmiş. Artık dünyayı değiştirmek için değil, dünyanın beni değiştirmesine izin vermemek için yaşıyorum."
Yalanların MutluluğuDuygu ve Düşünce
"Oysa ki ben sana inanmayı o gün bırakmıştım. Belki de bunları yazmak, 'sana' diyemediklerimi söylemekten geliyordur, bilmiyorum. Sen yalanlarla dolu bir hayatta mutlusun; benim yaptıklarım ise zaten gözüne batıyor. İnsan bazen içindekileri, karşısındaki ne kadar üzülürse üzülsün direkt söylemek ister, umursamaz. Sanki aramızda hiç değer yokmuş gibi... Ne yapalım, biz de böyleyiz; karşımızdakini değerli zannederiz. Belki de sadece niyetimizden dolayı kandırılıyor ve mutsuz oluyoruz."