"üstüme giyecek şeyim bile yok,senin de:Nasıl geçireceğiz kışı?"
"Uyurken ısınırız" diye yanıtladı adam, "yoksulluk işte ne yaparsın:Bir sen kaldın elimde,baktıkça ister istemez seviyor insan!.."
"Yok başka şey" diye onayladı onu kadın,"ne elimizde var ne avucumuzda . Düşündüm taşındım ben,anladım ki seviyormuşum seni."
"Bende seni"dedi kocası ,"başka türlü ömür geçmez..."
Gülümsüyordu; kısa,alaycı bir oyun için yaratılmışa benzer bu dünyada her şey tuhafına gitmekteydi.Üstelik bu yapmacık oyun uzamış , ebedi bir hal almıştı ve artık kimse gülmek istemiyordu, kalmamıştı gülecek hal.
"Demek varı yoğu göğsündeki yüreğiymiş,o da çarptığı sürece..."
"Sırf yüreği"dedi Çagatayev onaylayarak , "bir tek yüreği; vücudunun dışında kalan hiçbir şeye sahip değildi.Zaten hayat da onun sayılmazdı,yaşadığını sanırdı sadece."