Beş yaşındaymış. Babası öleli çok olduğu halde annesi hâlâ ağlıyormuş. Ağlamadığı zamanlarda ise çok öfkeli oluyormuş. Halâs ne yapsa bağırıyormuş, sesi yanıyormuş bağırırken. Dolaşma ayağımın altında, git kuyunun başında oyna! diyormuş. Halâs kuyuya gidiyormuş, eğilip ona ayna gibi yüzünü gösteren karanlık suya bakıyormuş. Sıkılıyormuş kuyuya bakmaktan, eve dönüyormuş, annesi gene ısrarla, git kuyunun başında oyna diyormuş.
Bir gün anlamış ki, annesi kuyuya düşmesini istiyor.