Sema Çimen Sarıkaya
@SSARIKAY
19 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
464 sayfalık bir roman. Aslında konusu dili itibariyle güzel bir kitaptı. Ama bazen zamanı değildir. Süründükçe sürünür insnaı elinde. Bende de öyle oldu. Esme. Annesini küçük yaşta kaybetmiş babasıyla yaşayan bir kız çocuğu. Babası sözlükbilimci. Dolayısıyla onun hayatı da babasının çalıştığı kütüphanede derleme yaptıkları masanın altında geçiyor. Bir gün yine masanın altındayken esme nin elinin altına bir kağıt düşüyor. Yazan kelime "Cariye" bu kelimenin sözlüğe alınmadığını ve anlamını öğrenince başlıyor aslında olaylar. Kelimelerin cinsiyetini, kadınların geri planda kalmasını, erkek egemenliği, o dönemdeki savaşın insanlar üzerindeki etkisini güzel bir dille anlatıyor. Bence kesinlikle okunası bir roman
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Farklı kültürlerden deneyimlerin aktarıldıpı bir eser. Okuması keyifli akıcı. Alt metinde verdiği mesajlar güzel. Örnek vermem gerekirse
Kendi yolumuza inanmak için başkasının yolunun iyi bir yol olmadığını kanıtlamamız gerekmez.
Kaygı,bir şeyle o şey daha olmadan gerçekleşmeden ilgilenmek anlamına geliyor.
Bağışlamak 2 yönlü bir sokaktır. Ne zaman birini bağışlarsak aynı manada kendimizi de bağışlamış oluruz.
Cümbez, Kıbrıs inciri demek. Cümbez adadır, nenannedir, Hatice dir. Adada yaşanan İngiltere sömürü, halkın yaşadığı yoksulluk, kızların çaresizliği Hatice nin ağzından anlatılmış kitapta. Nenanne Hatice nin dilinde anneanne. Masallar anlatan koruyan kollayan kişi. Hatice de diğer kızlar gibi kendinden yaşça çok büyük birine satılır. Adadan ayrılmak zorunda kalır. Bir gün geri dönme ümidiyle. Gittiği yerlere Ada yı da yaşadıklarını da Süleymanı da cümbez in altında yediği pideleri de götürür. Okurken hüzünlendiren bir hikayeydi.
