Gün olur bir olay gelirse başa,
Kesip ümidi düşme telaşa...
Kereminden mahrum eder mi haşa ...
Resûl'ün yaktığı meşale sönmez,
O kapıyı çalan eli boş dönmez.
İnsan sonlu ve ölümlü olmasaydı eğer,hiçbir şeyi elinden kaçırmış olmayacaktı. Ancak ölümlü bir varlık için hiçbir olay tamamen aynı şekilde iki kez vuku bulmaz.
Ruhun en derin özlemi olan gerçek mutluluk, insanın elde ettiği güçte değildir. Ruh ebediyeti arzular.Bu dünyada olmayanı. İnsan işte hep bu gerilim hattında yaşar; ruhun aşkınlığa duyduğu özlemle bedenin pek sinirli güçleri arasındaki gerilim hattında.
Sevginin zaferleri ve acıları var. Sevgi fetheder,kalpleri kazanır. Sevgi,alınıp verilemez olduğunda , değiş tokuş edilemediğinde yüreği acıtır. Onun zaferlerinden mahrum kalmak bile can acıtıcı.