Anneliğin erkek bilinciyle yönetilen bir kurum olduğunu giderek daha açık görüyordum. Bu erkek bilinci erkek bilinçsizliğiydi. Kendi arzularına bastıran annelere, erkeğin arzularını, sonra herkesin arzularını karşılayan kadın ortaklara gereksinimi vardı. Kendi isteklerimizi ertelemeye başladık ve bunda çok yetenekli olduğumuzu gördük. Yaşam enerjimizin çoğunu çocuklarımız ve erkeğimiz için bir yuva kurmaya adadık.
Bizden edilgen ama hırslı, anaç ama erotik enerji ile yüklü, özverili ama doyumlu olmamızı bekliyorlardı - ekonomik ve domestik her çeşit aşağılamanın hedefi olan Güçlü Modern Kadın’dık. Her zaman her şey için kendimizi suçluyorsak da gerçekte neyi yanlış yaptığımızdan emin değildik.