“Coşku dağlarına tırmanır, zirveler arasındaki kayalık karanlıkta bocalardı. Cesurca hamleler yaptığı olurdu, ama bunlar korkaklık çizgisinde birer parantezdi.”
“Görünüş bakımından güzeldi, birçok parlak yetenekleri vardı, gene de ruhu yoksul, gönlü yaratılıştan çoraktı. Gönlünün toprağında kendiliğinden bitmiş hiçbir çiçek açmıyor, hiçbir dal zorlamadan meyve vermiyordu.”