“Kızma patron. Hayır, hiçbir şeye inanmam ben!
Eğer insana inansaydım, Tanrı’ya da, Şeytan’a da inanır dım; bu da büyük bir sorundur. O zaman, işler karışıyor ve başım belaya giriyor, patron.”
“İnsan canavardır!” diye bağırdı ve sopasını şiddetle taşlara vurdu. “Büyük canavar! Zatın bunu bilmiyor. Bü tün işlerin yolunda gitmiş, ama bir de bana sor. Canavar, diyorum sana! Ona kötülük mü ettin? Senden çekinir ve titrer. İyilik mi yaptın? Gözlerini oyar... Aradaki uzaklığı koru patron! İnsanlara umut verme. Hepimizin eşit ol duğumuzu, hepimizin eşit haklara sahip bulunduğumu zu söyleme; çünkü hemen senin hakkını çiğner, elinden ekmeğini kapar, açlıktan gebermeye bırakırlar seni. Ben senin iyiliğini isterim, aradaki uzaklığı koru patron!”