Sinan

Sinan
@SSinann
Beni kaybeden kendine kazık atmıştır .
Bir kalbin iki sefer sevmesine ihtiyacım var. İlk bizi kül etti .
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bana yardımcı olabilir misiniz? Yalnızlık ceza mıdır yoksa lütüf mü ? Ben bunun cevabını bulamadım da .
Şefkatim o kadar derindi ki bazen kendimi ona sessiz bir hayranlık duyarken yakalardım.
Elbette, kitap istersin değil mi?
İşte bu noktada aklıma soytarılık geldi. Bu, benim insanlara son yakınlaşma çabamdı. İnsanların beni dibine kadar dehşete düşürmesine rağmen onlardan ne yaparsam yapayım kopamıyor gibiydim. Böylelikle, "soytarımla" birlikte insanlarla bir noktada bağ kurmayı başardım Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum, bir ipte yürüyordum, ter içindeydim, onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu