Fatma İpek
@STER_
Geçmişi midesine oturmuş, sindirilmemiş, belki de sindirilemez bir yemek gibidir. İnsanın, uzatmayıp kussam da kurtulsa, diyeceği geliyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Birdenbire kollarını gecenin ıssızlığına doğru uzattı. Heyhat! Bunlar karanlık bir boşluk içine düşüverdiler. O zaman aşkının bu acı ve aldatıcı serabına karşı yeis ve ümitsizlikle yine baş başa kalan ruhu, kalbi, mevcudiyeti tükenmeyen hicranlarının hasretiyle, "Fikret! Fikret!" diye inledi...
Ruhumda acıyan, ağlayan, sızlayan yaralarla, sessiz ve şikâyetsiz, tevekkül ve sabır içinde hep affınızı ve haksız yere çektiğim cezanın bitmesini bekleyeceğim.
Herhalde daima yolunuzun üzerinde gözyaşlarıma, şikâyetlerime tesadüf etmemeniz için size görünmeden mürşidine uzaktan itaat eden bir kimse gibi yaşacağım. Çektiğim ve çekeceğim azap, hasret, meşakkat, nedamet, hicran ıstırapları belki bir gün ruhunuza merhamet getirir, kalbinizdeki kin ve dalgınlıklar arasında ufak af hisleri uyanır! İşte bu teselliyle ümitlerimin son yıldızı sönünceye kadar bekleyeceğim.