Gözümüz yolda bekliyoruz... Yine yeryüzüne geri dönelim diye bin türlü laflar ederler... Yazık, yazık! Mümkün mü hiç!? Yeryüzünde bir kaçış umudu var. O da ölüm, ölüm! Fakat burada ölüm de yok. Bizler mahkûmuz; duyuyor musun? Kör bir iradeye mahkûmuz. Günlerce, aylarca, yıllarca bir köşede büzüşüp kaldığın, yazın uzun günlerinde, sonbaharın yağmurlu ve kasvetli günlerinde, dolu, güneş, kar, tipi altında kendi cesedinin parça parça çözüldüğünü, akbabaların senin cesedin için dolaştıklarını görürsen, o zaman hatırlarsın sözlerimi.
Sayfa 68 - Biraz daha bahset canım...·Kitabı okudu
Kimi zaman Mihrdad okulun yüksek ve isli duvarları, fikirlerinin uyuşmadığı öğrenciler, tam anlamadığı bir dil, tanımadığı ahlak ve âdetler, türlü türlü yiyecekler arasında yalnızlık ve mahrumiyet çekerdi, tıpkı bir mahkûmun duyguları gibi.