Bu tuhaf gecede ne tuhaf bir görüşme yapmıştı. Buna benzer birşey hatırlamıyordu;bir sene önce,bir ikindi vakti parkta yaşlı bir adamla karşılaştığı ve konuştukları zaman hariç...
Gecenin bu vakti yürüyüş yapmak için güzel değil mi? Ben bir şeylerin kokusunu almayı,bir şeylere bakmayı severim;bazen bütün gece ayakta kalıp yürürüm ve güneşin doğuşunu seyrederim.
Küçük bir çam ormanının içine gizlenen, çok fazla tarlanın olduğu, evlerin ve kulübelerin giderek yoksullaştığı yerde bir amfitiyatro harabesi vardır. Son günlerde bu harabe unutulmuş gibidir. Harabe korunmaya değer bulunmadığı için kendi haline terk edilmiştir. Harabeyi en iyi tanıyanlar yalnızca yakın çevrede yaşayan insanlardır.
Çevre halkı arasında son zamanlarda harabede bir kız çocuğunun yaşadığı söylentisi çıkar. Bu konuda kimse emin değildir. Kızın adının Momo veya buna benzer bir şey olduğu söylenir. Kızın yaşını bilen yoktur. Üstü başı ve saçları kir içindedir. Çevre halkı bir gün Momo ile konuşup kim olduğunu, nereden geldiğini öğrenmek için harabeye gelir. Momo en başta çevre sakinlerinin kendisini oradan kovacağını düşünerek onlarla konuşmaz. Sonrasında gelenlerin iyi insanlar olduğunu görür ve onlarla konuşmaya başlar.
Momo tek başına yaşayan kimsesiz biridir. İnsanlar önce bu çocuğu sahiplenmek ister. Ama kimse bu sorumluluğu tek başına almaya cesaret edemez. Harabe amfitiyatroyu düzenleyerek herkesin bu kız çocuğunun bakımında sorumlu olması kabul edilir.
Duvar ustası Nicola, Momo'nun odasını düzenleyerek resim yapar. Odasına karyola, yatak, masa ve sandalye koyarlar. Momo yanına gelen insanları çok iyi dinler. Herkesin dilinde bir sözcük dolanır: “Sen bir Momo’ya git.” Momo geldikten sonra harabe çocuklarla dolar taşar. Momo onlara orijinal fikirler üreterek oyunlar bulmasına yardımcı olur. Çocuklar harabede çok eğlenir.
Momo’nun en yakın arkadaşları Beppo ve Gigi’dir. Yaşı ilerlemiş olan Beppo sabahtan akşama kadar kaldırımları süpüren bir çöpçüdür. Yıkık tiyatronun yakınında taş, teneke ve çinko parçalarından yaptığı bir kulübede oturur. Herkes Beppo’yla alay eder. Çünkü Beppo bir soruya cevap vermeden önce çok düşünür. Hatta öyle ki bazen bir gün