S.
@S_______
Düşsün sana -zorbalığa yatkın- eğilen baş,
Kopsun seni -bir hak diye- alkışlayan eller!
Kahrolsun şeriat ve saltanat , yaşasın cumhuriyet!
1989 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Bir çocuk çok küçük yaşlarda bir ebeveynin esenliğinin sorumluluğunu üstlenirse, aynı anda en yakın bağlanma figürüne bile güvenemeyeceğini öğrenir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Araştırmalar, ebeveynlerin boşanması, bir ebeveynin ölümü, bir ebeveynin zihinsel veya fiziksel hastalığı gibi durumlarda ebeveynleştirme riskinin arttığını göstermektedir.Aynı şekilde, çok genç ebeveynlerin çocukları, engelli kardeşlerin varlığı, ailedeki maddi sıkıntılar ve işsizlik durumları da risklidir.
Babamın yüzünden ruh halinin iyi olup olmadığını anlayabiliyordum. Tam olarak şunu kestirebiliyordum: "Dikkat, şimdi yine bir şey olacak! " Böyle anlarda babamın bir şey söylemesine bile gerek yoktu. Çoğu zaman kendi duygularımı geri planda tutardım, çünkü aklımdan şunlar geçerdi: "Annemle babamın
durumu zaten yeterince kötü. Onlara daha da fazla mesele çıkarmak bencillik olur."
Çocuklar, sevdikleri insanların mutlu olmasını ister, onlara yük olmamaya çalışırlar. Bu nedenle, bağlanma figürlerinin ruh hallerini ve ortamdaki atmosferi doğru algılayabilecek
hassas antenler geliştirir, herkesin kendisini iyi hissetmesi ya da örneğin olumsuz bir durumun çığırından çıkmaması için ellerinden geleni yaparlar.
Ebeveynleştirilmiş çocuklar, aile durumları nedeniyle, kendilerini geçici veya kalıcı olarak ebeveynlerinin yerine geçmeye ve yaşlarına uygun olmayan, aşırı sorumluluk almaya mecbur
hissederler. Başkalarına karşı üstlendikleri bu bakım rolü, onların aleyhine işler.