Zaman kavramı herkes için farklıydı... herkes için başka anlamlar taşırdı. Bekleyen için tükenmez, sevdiği yanında olana yetmezdi. Bekleyene zordu ama umutlar avuturdu
insanı. İçimizden bazıları da umutlarla hala bekliyordu. Aradan yıllar geçmişti ve hala bekliyordu. Olacak şeylerin güzelliğini düşünerek, umutla ve umutsuzluklarla. Ve yine avunacak şeyler buluyordu. Bazı hisleri bazı insanlara söylemiş olduğundan avunuyordu. Belki aradan 4 yıl geçmişti ama yinede bekliyor ve bekleyecekti. Bu 4 yılın hiç bir anından şikayetçi değildi.Güzel günler gelecekti...