Sabahın o en masum vaktinde ezan sesiyle uyanmak, şiir okumak, sevdiğin birinin sesini duymak... kitabın tam ortasında, yazarın sanki senin en gizli yaranı biliyormuş gibi kurduğu o sihirli cümleye rastlamak. Gökyüzünün turuncudan mora döndüğü o kısacık ana şahit olmak, sıcacık ekmeğin en çıtır yerini koparmak, uykunun en tatlı yerinde birinin üstünü örtmesi ve en alası… sevdiklerinle olmak... Dünya, bu incelikler hatırına bence hâlâ yaşanılacak bir yer