“Uzun zaman önce,” diye yazmıştı şair Ovidius, İsa’dan biraz önce,
Dünya daha iyi şeyler sunardı - ekmeden ürün verirdi,
Dalda meyve, meşe oyuğunda bal olurdu.
Hiç kimse tarlaları sabanla deşmezdi
Toprağı sınırlara bölmezdi hiç kimse
Ve suları kürekle yarmazdı
Kıyı dünyanın sonuydu.
Ah doğuştan zeki insan, buluşlarının kurbanı
Öyle korkunç ki yaratıcılığın,
Ne işe yarar şehirleri çevreleyen şu yüksek duvarlar
Ve niye savaşmak için silahlar?