Kitapsever
@Sabiha27
Asıl körlük, umudun tükendiği bu dünyada yaşamaktı.
-Neden kör olduk?
Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük.
-Gören körler mi?
Gördüğü halde görmeyen körler.
Bir gün gözlerim yeniden görmeye başlarsa , başkalarının gözlerinin içine bakacağım, ruhlarını görebilecekmişim gibi...
Körler dünyasında yaşayıp gözleri görmenin ne demek olduğunu bilemezsiniz, ben bir kraliçe değilim, yalnızca dehşeti görsün diye dünyaya gelmiş bir kadınım.
Siz o dehşeti hissediyorsunuz, bense hem hissediyorum hem de görüyorum.
Ne mutluluk sonsuza dek sürer ne de mutsuzluk.
Körler ülkesinin koşullarına taşındıklarındaysa bunları şöyle okumak gerekir:
-Dün görüyorduk, bugün görmüyoruz, yarın yine göreceğiz...