Biliminsanları bir grup şempanzenin delikleri ketçapla doldurulmuş yapay bir "termit" yuvasının içine çubuklar batırıp beslenmesine izin verdiler. Deneyin başlangıcında tüm üyelerin tek başına beslenebilecekleri kadar çok sayıda delik bulunuyordu, ardından her gün delik sayısı birer birer azaltıldı, taki çok az kalıncaya dek. Her deliği tekelleştirmek mümkün olduğundan şempanzelerin gittikçe tükenen kaynağa erişmek için rekabete girip kavga edecekleri düşünülüyordu. Ama böyle bir şey olmadı. Tam tersini yaparak yeni koşula uyum sağladılar: Geri kalan deliklerin etrafında sakin sakin toplandılar - genellikle bir seferde iki kişi, bazen de üçlü olarak - ve çubuklarını sırayla batırdılar, bütün şempanzeler nazikçe kendi sıralarını bekliyordu. Biliminsanlarının tüm gözlemlediği, çatışmalarda artış yerine paylaşım ve sıra bekleme davranışı olmuştu.