"Ama saymak başka şeydi, sevmek gene başka şey. Hele eşlerden biri sever, ötekinde böyle bir duygu olmazsa bence o yaşam yaşamaya değmez. Ya insanın yaratılışından bu, ya da ben böyleyim; hep bir şeylerin eksikliğini hissediyorum."
"Nereden öğrendin burada olduğumu?" diye sordum.
"Kütüphaneden geliyordum. Arabanın izini görünce tanıdım."
Bu karşılık benim için "seni seviyorum" demek kadar değerliydi. Demek düşünüyordu beni, teker izlerini arayacak kadar aklındaydım.