Ayrılık ne biliyor musun?
Ne araya yolların girmesi,
Ne kapanan kapılar,
Ne yıldız kayması gecede, ne güz
Ne ceplerde tren tarifesi,
Ne de turna katarı gökte.
İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!
İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini,
Birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine.
Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken,
Duvarlara dalıp dalıp gitmesi.
Türküsünü söylecek kimsesi kalmamak ayrılık.
Ödünç sesle konuşan bir kalabalık içinde
Kendi sesiyle silinmek.
Birdenbire büyümesi
Gülüşü artık yaprak kıpırdatmayan bir çocuğun.
İnsanın yaşlandıkça kendi kuyusuna düşmesi
Bir kadının yatağına uzanan kül bağlamış bir gövde.
Saçına rüzgar,
sesine ışık düşürememek kimsenin.
Parmaklarını sözüne pınar edememek
Uzaklarda bir adamın üşümesi
bir kadın dağlara daldıkça.
Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan
Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun.
Evlerle sokaklar arasında bir ayrım kalmaması
Ayrılık yağmurdan vazgeçiş, sudan üşüme
Yalnızca gölge vermesi ağaçların
İyiliğin küfre dönmesi ayrılık.
Güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya
Reklam
Ay KaranlıkŞiir
Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...
İtten aç,
Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N'olur gel,
Ay karanlık...
Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar.
Alnım öperler,
Gönlümde bir fırtına sonu tufan
Rüzgar her estiğinde adını söylüyor
Kulaklarım sağır olsun diliyorum
Dudaklarıma mühürlenmiş bir sözcük gibi ismin
Hangi cümleye başlasam başına adını koyuyorum
Dilim lal olsun istiyorum
Aklım bir zincir vursun yüreğime
Her halkada demirin soğukluğu yaktığın ateşi söndürsün diliyorum
Kalbime ayaz vursun donsun
Öldürmeye çalıştığım sen değilsin, kaçtığım sen değil
Elimde bir hançer sen yine güne dur
Bırak ben öleyim.
#alıntı
Çok değil ki...Şiir
yüreğimde büyüttüğüm gül güneşe çıkamaz yüreğim o gülü büyütmezse ışıyamaz.
günüm seninle başlasın istemiştim çok değil ki... bir içten gülüşünle ışısın gecem uzun suskunlukların dilsiziydim sesin aksın istemiştim dupduru dağ suları gibi serin yüreğimin ölü topraklarına. kirpiklerin gölgelesin yüzümü gözlerin ömrümün göğü olsun demiştim, çok değil ki...
bir uzun yürüyüş düşlemiştim avuçlarının ince çizgilerinde öperek ürkek gülümsemeni usulca. dünya tepeden tırnağa sen buğulansın istemiştim ılık nefesinle içimin buzlu camları. rüzgârda titreyen dallar misali bilsen unutmuşum nicedir ürpersin tüylerim tel tel her değdikçe savrulan saçların solgun tenime. çok değil ki, kırılsın acının ayazı mutsuzluk dinsin biraz demiştim
bir uzun güz geçmişti bin uzun hüzün sevgi denilen o ilkyazın üzerinden yaşamak eski sevincini çoktan yitirmişti. düşsün istemiştim yüzünün sabahından ömrümün akşamına bir düş inceliğinde öpüşün, dudağında çiçeklenen çiy taneleri. çok değil ki, çok değil ki diz çöküp göğsünün köpüren pınarlarından içeyim istemiştim hayatın can suyunu ağzının pembe ufuklarında soluklanarak. bir dem barışık olsun can ile ten demiştim bir dem iliklerimde duyayım yaşamayı uyumun mutluluğunu sende bularak.
Şükrü Erbaş
Şükrü ErbaşaffeyleŞiir
Ey Rabbim!
Sözlerin en güzeli hiç şüphesiz sana aittir,
Bizim söylediklerimiz,
Söyleyeceklerimiz,
Söyleyemediklerimiz,
Söylemek istediklerimiz,
İçimizde sakladıklarımız,
Suskun bıraktıklarımız,
Terk ettiklerimiz, Unuttuklarımız,
Fısıldadıklarımız,
Hepsi, hepsi, sözlerin hepsi!
Ancak sana yöneldiği için güzeldir.
Şüphesiz duayı dilimize veren sensin,
Dilimizi duaya çeviren sensin,
Sözlerin en güzeli sana aittir,
Ve sözlerin en güzeli sana hitap etmekledir.
Ey Rabbim!
Ebediyen bana yakınlığını tattırdığın için,
Bana vahyettiğin tüm gerçekler için,
Beni hayat denen bu sonsuz lezzet pınarının başına oturttuğun için,
Bildiğin tüm ayıplarımı örttüğün için,
Gördüğün tüm kusurlarımı bağışladığın için,
Umuduma katık ettiğin tüm hayallerim için,
En sevgilini bana elçi gönderdiğin için,
Ey sevgili,
Beni aşkına muhatap ettiğin için,
Sonsuz hamd sana,
Sonsuz minnettarlık sana,
Sonsuz minnet sana,