Özlem
@Sadece_ozlem
Minik dünyamda koca bir özlem..
Reklam
Namazlarımızı kılacağız, namazlarını kılan, güzel ahlaklı biriyle evleneceğiz, sade bir ev döşeyip, sade bir ömür süreceğiz inşallah.
Niyazi YILDIRIM isimli okura yanıt verildi
Özlem
Orası öyle tabii ki.. ama herkesin evlilikte belli başlı ölçütleri olur. Bizimki de öncelik olarak namaz kılması, ahlaklı olması diyelim. sonrasında ise demek istediğiniz kriterler..☺️
Kocasına sevgisini de, teşekkürünü de, cilvesini de göstermek isteyen bunu evinde, baş başayken yapsın. Ona yemek yapacaksa evinde yapsın.
Sosyal medya dediğin yer, güzel kardeşim, ulu orta bir alan; özel hayatını buralarda sergilemek sana hiç yakışmıyor. Ondan sonra da kalkıp ‘İnsanlar bana haset ediyor, mutluluğumu çekemiyorlar, bizi bir rahat bırakmadılar’ diye dert yanıyorsun. İyi de, fotoğraflarını ve hayatını millete gösteren sen değil miydin?
Malesef evimizin perdesini kapatmaz olduk evin içinde
perde diye bir kumaş vardı artık dışardan içerisi görünmesin diye bir çaba yok bizzat çekip yayınlar olduk.
Pisikolojik olarak şunu diyebilirim
Sürekli paylaşım yapanlar huzurlu ve mutlu oldukları için paylaşım yapmazlar.
Mutlu gibi görünmek için yaparlar
Bakın biz çok mutluyuz birbirimizi çok seviyoruz yada eşim beni nasılda çok seviyor gördünüz mü gibi
Özlem
İnsanlığın başına gelen en kötü şeylerden biri de sosyal medya...
Bir insanın ellerini memleket yapacak kadar sevmek...1000Kitap
Bir insanın ellerini avcunun içine alıp derince koklamak...
Bir insanın ellerini koklayacak kadar sevmek...
İşaret parmağını elinin üstündeki kırışıklıklarda gezdirmek;
O yeşil damarlarda, yaşamasına dair ümit veren her şey gibi onları dahi sevmek, başını okşamak...
Çehresindeki kırışıklıkları yeriyle ezberlemek...
Bir insana bakarken göz içlerinde hayatın yeniden doğması,
Göğüs kafesinin yerleşkesine cıvıl cıvıl ailelerin taşınması,
Sokakların çocuklarla dolması...
Bir insana bakarken mimiklerin havada asılı kalması,
Her şey gibi...
Ve göz kenarlarından ince, narin dalların sarkması...
Bir insana bakarken göz kenarlarındaki sarkan dallardan çiçekler açması...
Gülerken güldüğünü dahi fark edememek,
Uzaklaştığın her saniye nefesinin daralması...
Bir insanı severken masumlaşmak;
Rüzgârın herkesin arkasından, senin ise yüzünden vurması...
Bir insanı severken sevmediğin şeyleri bile sahiplenmelerinin olması...
Bir insana doğru yürürken göz göze geldiğin ilk an, göz kenarlarındaki dalların birbirini selamlaması...
Gözlerin gülümsemekten kısıldıkça görüş açının sadece o insan olması...
Bir insanı bildikçe yaşadığına şükretmek,
Onunla denk geldiğin çağı dahi sevmek...
Bir insanın ellerini avcunun içine alacak kadar memleket yapmak...
Her şeyden öte...
Özlem
Aşk'ın tabiri bu olsa gerek.
Acı ne güzel bir servettir.
Acı insan olmamızın, yaşıyor olmamızın ve hala bir şeyler hissediyor olmamızın göstergesi değil midir ?
Hayatımızda her şey dört dörtlük olsa ve hiçbir sıkıntımız olmasa inanın bana yaşamın tadını asla alamayız...
Özlem
Acı, olgunlaşmamızı sağlayan ama aynı zamanda içimizden bir şeyleri eksilten sessiz bir yüktür.
Reklam