Geçmişte aldığımız her bir karar noktaya benzer; Noktalar birleşip harflere, harfler birleşip kelimelere ve kelimeler birleşip cümleler oluşur. Peki bazı noktalar gökyüzü ve yeryüzü gibi uzak ve yabancıysa birbirine. O zaman ne harf, ne kelime ne de cümle oluşur .Tıpkı nokta gibi kararlarımızda birbirine küsmüşse ne duygular, ne düşünce ne de kendi benliğimiz kalır.Peki kararsızlığımız bir karar miydi? Ya da kabullenilmiş bir gerçek mi?