Okur
@Sadeceokurveokur
12 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Yaşlanıyorum, yoruldum, arada bir korku düşüyor içime, ben hep yalnızdım, yardımsızdım, ama şimdi anlaştığım sevdiğim biriyle paylaşmak istiyorum yaşanacak olanları, geleceği, ölmeden görmek istiyorum..."
Reklam
Bir aydın olma sloganı, bir küçük ezber. İNSANLARI SEVMEK ZORUNDAYIM BEN. Zorundayım diyorum, çünkü onlar kurtulmadan ben de kurtulamayacağım. Bir hesaptır bu, belki de bir çıkar. Bilincin çıkarı, bir erdem değil salt, karşımızdakileri bize borçlu kılacak bir davranış değil.
İşleri tıkırında gidenler beni anlayamaz,
"Bence kimseden medet ummamalısınız," diye yanıtladı Debray, "kimseden hayır yok size, kendi göbeğinizi kendiniz kesmelisiniz"
"Yoksa ben yaşamımı heder eden biri miyim?" diye sordu aynaya içi sızıldayarak. "Yoksa ben, anamın dediğince ne kiliseye, ne camiye yarayan biri miyim? Ben yoksa, boşu boşuna başını sivri kayalara vuran, her vuruşta onulmaz yaralar alan, her yaralanışta 'İşte, bakın beni gene bu toplum yaraladı' diye kanlarını akıta akıta dolaşan ve toplumun o kanları görüp de hastasını anlayacağını uman, yarasından dolayı göğsü kabaran, her başarısızlığında, 'Var mı benim gibi toplumuyla uyuşmayan, yüce bir insan?' diye, kendine güveni artan, 'İşte ben dünyayı ileriye doğru değistirmekte emeği geçenlerden biriyim' diye için için devleşen ve durmadan yeni yeni yaralar arayan, yaralarından ve devliğinden kimsenin haberi olmayan, emeği eline verilmiş biri miyim ben yoksa?"
Reklam