Bay Golyadkin bir paçavra haline sokulduğunda bile basit bir paçavra olmaz, gururlu, coşkulu ve duygulu bir paçavra olurdu, gururu ve duyguları kirli kıvrımları arasına sinmiş, saklanmış olabilirdi, ama yine de duygulu olurdu...
Tanrım, neden beni insan hayatındaki erdemin bazen nankörlüğe, özgür düşünceye, kusurlara ve kıskançlığa üstün geldiğinin kanıtı olan bu önemli ve ibret verici anları güzel ve etkili bir dille anlatma yeteneğinden mahrum bıraktın!