“Təsəvvür edirsən,bir insanı uzun müddət həsrətlə gözləyirsən.Sevinc içindəsən,ürəyin az qalır, partlasın.Ancaq o gələndə görürsən ki,üzündə heç bir hiss yoxdur.Bütün sevincin bir anda sovrulub gedir,ürəyin əvvəl onun həsrətindən sıxılırdısa,indi bu laqeydliyindan,səni anlamamağından sıxılır.O isə sadəcə "salam, əhvalın necədir, Villi?" - deyir. Sonra da heç bir cavab gözləmədən başqa mövzudan danışır. Sənsə onun gözlərinə baxaraq gözlərinlə deyirsən,sənin üçün çox darıxmışam.Hər gün yalnız sənin gəlişini gözləmişəm.Məktəbdə belə düşüncələrimdə yalnız sən vardın.İndi bir özün düşün, mənim halım necədir?"