Halim
@Safran47
29 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kaçmanın sonu yoktu, bir gün mutlaka yakalanacaktım, bunu biliyordum. Onun için bir çatışmaya girmeden yakalanmak en iyisi olurdu. Belki böyle bir çatışmada ben de ölürdüm, ama karşıdan da ölen olurdu. Öldürmenin de, bir çözüm yolu olmadığını düşünmeye başlamıştım. Kötüler öldürmekle bitmiyordu. Birini öldürsen karşına bin tanesi çıkıyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Benim edindiğim bunca tecrübeden, aranan insan arayanlara ne kadar yakın olursa bulunması da o kadar zor oluyordu. Ankara Cezaevinden kaçtığımda, Ankara'dan çok uzaklarda Kızılcahamam'da durmaksızın sıkıştırılıyordum. Ama, Ankara'dan geçtim, Ankara'nın burnunun dibindeki Gölbaşı'na gittim, kimse fark etmedi bile. Oradan, yattığım cezaevinin bulunduğu Konya'ya gittim, gene kimse anlamadı.
"Yıldızlar yavaş yavaş parlamaya başlamıştı. Çobanyıldızı yol gösteren bir yıldızdır. Bunu iyi bilirim. Acaba insanlara da doğruyu gösteren bir yıldız olamaz mıydı? Hep bunu düşünmüşümdür. İyiyi, kötüyü ayırt eden, yapılacak kötülüklerin önüne geçen bir yıldız yok mudur? Veya ay gösteremez miydi insanlara doğru yolu?
"Nasıl olur da insan anasının, babasının malını aldı diye hırsız tutulur? İşte bu işten öğrendim ki mülk ananın, babanın da olsa rızaları olmadan dokunulamaz, alınamazdı. Can ise, dayı da olsa, amca da olsa, yeğen de olsa, kardeş de olsa alınabiliyordu. Kimse de kınamıyordu. Ama mala dokunulunca, insanın alnına hırsız damgası vuruluyordu. Hem de bu damgayı insanın anası bile vurabiliyordu."
“Hikâye,” dedim, “gel seninle anlaşalım. Sen yarım kal, adını da Yarım Kalan Hikâye koyalım.”
“Sen zaten neyi tamam ettin ki?” dedi bana.
“Aslında, tam diye bir şey yoktur,” dedim, “her tam, bir üst yarımın alt basamağıdır. Yani yarım da bir bütündür."
