Ve öldükten sonra Tanrı “dünyayı nasıl buldun?” diye sorarsa, öyle türlü teşbih sanatlarına başvurmayacağım. Zira o tarz anlatımlardan çok sıkılırım. Kafam katiyen detaylı çalışmaz. Biraz bezgin ve tembel biraz da mahcup ve çekingen bir ifadeyle, sadece şunu diyeceğim:
“Bir sürü kötü insan vardı.”
İnsan ölmek için yaratıldı korkuya inanma!
Ateşe, suya, havaya inanma!
Aşk bile ölüyor, aşka inanma!
Bir ceket al üstüne,
Bir geyiği düşle, bir ağacı hatırla,
İnsan düşmek için yaratıldı,
kuşlara da inanma!
...