Biri

Biri
@Sahicilerden
Karanlık Sokaklar - İvan Alekseyeviç Bunin
9/10
·250 syf.··
2025 130. kitabı
İvan Alekseyeviç Bunin, 1933’te “nesir yazımında klasik Rus geleneklerini taşıyan düzgün sanat becerisi” nedeniyle Nobel Edebiyat Ödülü'nü alan ilk Rus yazar oldu. Nobel Komitesi Bunin’i, bizatihi Tolstoy ve Çehov'un öncülüğünü yaptığı Rus edebiyatındaki gerçekçilik geleneğinin mirasçısı ve geliştiricisi olarak gördü. Her ne kadar bu başarı edebiyat kanonunda büyük yankı uyandırdıysa da bu olay, Rusya’da "emperyalist bir entrika" olarak karşılık buldu. Nedeni ise Bunin’in Bolşevik İhtilali’ni, “Rus hayatının değerli ve temel önemi haiz neyi varsa yok eden, geri dönüşü olmayan bir felaket, kanlı bir delilik…” olarak görmesiyle, bir daha geri dönmemek üzere 1920 yılında vatanı Rusya’yı terk edip Fransa’ya gitmesiydi. Gurbetçi yazar olarak Avrupa’daki Rusların sözcülüğünü yapması ve “arkaist yenilikçi” edebî kimliği nedeniyle Rusya’da benimsenip millî değer atfedilmesi, pek çok büyük sanatçının yaşadığı makûs talih gibi ölümünden sonra oldu. Her ne kadar Rusya’dan gittiyse de, yazma yeteneğini Tanrıya şükretmek için bir neden olarak gören Bunin, evrensel hikâyelerinin çoğunda mekân olarak Rusya’yı, karakter olarak ise Rus insanının kimliğini resmetti. Tıpkı Karanlık Sokaklar’da olduğu gibi… Karanlık Sokaklar, Bunin’in Fransa’da yazdığı hikâyelerin seçkisinden oluşuyor. İvan Bunin, kitaba ismini veren Karanlık Sokaklar hikâyesinin ismini, Ogaryov’un şu dizelerinden etkilenip kullandı: Kızıl renkli kuşburnu çiçekleri açmış her yerde Karanlık bir sokak, ıhlamur ağaçlarının gölgesinde Rusya’dan ayrılmadan önce tanıştığı Tolstoy’un tavsiyesinden hareketle bu hikâyelerin merkezine aşkı koydu. Tolstoy ona şunları söylemişti: “Hayatta mutluluğun kendisini bulamazsın, çünkü yoktur, sadece onun şimşekten parıltıları vardır… Onların kıymetini bil, bununla yetin.” İşte
Edebiyat
Karanlık Sokaklarİvan Bunin · İletişim Yayınları · 202419 okunma