Hatırlıyorum, ben yine aynı koltuktaydım, sende karşımdaki koştukta. Kimse gelmiyo yanımıza korkuyorlar, ama sen hepsinden çok korkuyodun. Ben bırakamadım seni tek. Saatlerce sen bana baktın ben sana, gözlerin kıpkırmızıydı. Ağlamamanı o kadar istedimki. Kimse bilmedi o geceye ne çok şey sığdırdığımızı. Bir ara sen uyudun , seni izledim. Benim kahramanım gözlerimin önünde ölüyodu, ve benim ilk defa elimden hiç bişe gelmiyodu. Elimde olsaydı senin yerine ölürdüm...