İnsan, konuştukça pek çok zarara uğrar..
Hem maddi hem manevi anlam da kendini yorar durur.. Dilin Afetleri kitaptan biraz okudum,biraz da göz gezdirdim.. Eğer, müslümansan pek çok hadis ve rivayet konuşmanın zararından bahseder..
*Zira Müslüman olmayan biri de konuşurken bir anlık gafletle inancına ters düşebilir yani yanlış düşünceleri dile getirebilir..
Bu işin inanç tarafı..
Gelelim psikoloji tarafına;
Boş konuşan bir insan ya da sürekli kendini insanlara açıklamak için dil döken biri önce bedenini sonra ruhunu yorar en sonunda da işin içinden çıkamaz hale gelir.. Bize pek çok şeyin kötülüğün başı olduğunu söylediler ama hiç kimse her şeyin başı konuşmaktan ve düşünmekten geçtiğini söylemedi..
Bence biraz bilinçsiz biraz da kendimizin farkında olmayan bir toplumuz..
*Bence her kitap, yeni bir hayattır ve bu kitaptan sonra pek çok şey yani en azından ben eskisi gibi olmayacağım gibi geliyor.. (:
Artık daha az konuşmak, çokça düşünmek istiyorum.. İnsanlardan çok kendimle ilgilenmek istiyorum.. Bu yüzden hadi başlayalım bakalım.. (:
Dilin Afetleri