O gün evden çıkmadan önce Leyla Hanım, aile mücevherlerinden elinde kalan son parça olan broşu Rukiye'nin göğsüne taktığı zaman kızın ağlamaktan gözleri şişmiş, törende herkesin ayıplayacağını söylemeleri üzerinde zorlukla susmuştu.
Bu sene okuduğum en iyi kitaplardan biriydi kesinlikle. Özellikle karakterlerle kurduğumuz o derin bağlar olsun işlediği konu olsun cidden çok etkileyiciydi. Bu zamana kadar neden Zülfü Livaneli okumamıştım anlamadım. Yeri geldi kahkahalar attım yeri geldi hüngür hüngür ağladım. Kitaptaki Leyla karakteri gibi ben de evimi buluyormuşum gibi hissettim. İyi ki okumuşum ♡
Leyla'nın EviZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 201735,4bin okunma