Küstürmeyin insanları hayata.
Sonra her şeyden vazgeçiyorlar.
Yaşamaktan, güzel olan herşeyden.
Bir odada yanlızlığı; bir dağ başında kalmayı, nerede bir yalnızlıkk varsa onu istiyorlar.
Küstürmeyin işte bazı insanları.
Necip Fazıl Kısakürek
"Eğer bir şeyi bütün olarak görebilirsen," dedi, "hep güzelmiş gibi görünür.
Gezegenler, yaşamlar... Ama yakından bakıldığında bir dünya yalnızca toz ve
kayadan oluşur. Günden güne yaşam daha da zorlaşır, yorulursun, ritmi
kaçırırsın. Uzaklığı ararsın- ara vermeyi. Dünyanın ne kadar güzel olduğunu
görmenin yolu, onu ay gibi görmekten geçiyor. Yaşamın ne güzel olduğunu
görmenin yolu ölümün bakış açısından bakmaktan geçiyor."
Önceleri içinde hep bir heyecan vardır, Umut vardır, hayaller, Yapılan nice fedakarlıklar, Anılar, şarkılar, bekleyişler, Vazgeçmek istemezsin; ha bugün oldu ha bugün olacak diye beklersin. Kapıdan giremezsin bacadan girmeye zorlarsın. Ama yine olmaz. Artık yaşanan şeyler tamamen tekrar halini almıştır. Defalarca izlenen film gibidir artık. Aslında çoktan vazgeçilmesi gereken bu sevgiyi tamamen hayatından çıkarma vakti gelmiştir.