"Bazen bir umut doluyor içime biliyor musun? Anılarım hayal kırıklıklarına gömülmemiş gibi yeni hayaller kurmaya başlıyorum. "Her şeye rağmen' diye başlayacağım cümlelere inanasım geliyor.
Karnımdaki kelebekler hareketleniyor ve o kapkaranlık yerlerinde birden canlanıp ışığa uçuyorlar. Sonra aynı hızla yere düşüyorlar. O zamanlarda düştüğüm yerden kalkmak daha zor oluyor."
"Düşmeden yaşayanı hiç görmedim ben. Belki de derdin düşmek değil. Sen büyürken düştüğünde seni yerinden kaldırmasını beklediğin insanlar yanına gelmemiş belli ki. Düştüğünde nasıl kalkacağın sana öğretilmemiş. Ama büyümek bitmez Umut. Şimdi de öğrenebilirsin, kendine öğretebilirsin. Hayallerine de hayal kırıklıklarına da sahip çıkabilirsin. Acı ile umut iç içedir her zaman. Hayal kırıklıkları hayallerin yan odasıdır."
Sayfa 35 - Destek Yayınları(Psikoloji)·Kitabı okudu
Ben, mutsuz insanların sözcüklerini kaybedebildiğini çocukluğumda öğrendim. O sessizliğin, çocukluğun bütün renklerinin üstünü örtebildiğine doğduğum ev şahittir.
Sayfa 31 - Destek Yayınları(Psikoloji)·Kitabı okudu
"Onun hayatta olduğu bir hayatta sen nasıl yaşardın bilmiyorum. Ama ona çok ihtiyaç duyduğunu duyuyorum. Bazen de hikâyemizi kahramanımızın yokluğuyla tamamlarız. Ama önce o kayıpla barışmamız gerekir. Sen yarım kalmış bir ilişkiyi anlatıyorsun. Senin için neler yarım kaldı?"
Sayfa 30 - Destek Yayınları(Psikoloji)·Kitabı okudu