Bakın, neden hepimiz kardeş gibi değiliz?
Neden en iyi yürekli insan bile sanki karşısındakinden her zaman bir şeyler saklıyor ve ondan sakınıyor? Sözlerinin boşa gitmeyeceğini biliyorsan neden içindekini hemen ve açıkça dile getirmiyorsun? Herkes olduğundan daha kapalı görünüyor ve sanki duygularını çok çabuk dile getirirse kendi duygularını incitmekten korkuyor...
Başımı sallayıp diyordum ki! “Yıllar ne çabuk geçiyor!”
Ve yine soruyorum kendime: “Ne yaptın yıllarına? En iyi zamanlarını nereye gömdün? Yaşadın mı Yaşamadın mı?”
Ve yine kendi kendime diyorum ki: “Bak, çevrendeki her şey nasıl gittikçe soğuyor...”
“Tek ihtiyacım olan şey, bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olanı biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek.”