Hayatta herkesin bir çeşit savaşçı
olmak zorunda olduğu anlar vardır. Şairsen sözlerinle savaşırsın, ressamsan resimlerinle savaşırsın… Ama "özür dilerim, ben
şairim, benden paso” diyemezsin. Bunca acı, eşitsizlik, adaletsizlik varken öyle denmez.
Ebeveynlerimizi reddettiğimizde, onlara benzediğimiz yanlarımızı da göremeyiz. Buna karşılık, reddettiğimiz davranışlara sahip arkadaşları,sevgilileri veya iş arkadaşlarını hayatımıza çekeriz. Böylece bu dinamiği fark
etmemiz ve iyileştirmemiz için
bize sayısız fırsat sağlar.