Ne yazık ki bizim gönüllerimiz birbirinden uzak. Sizi seviyorum,hasretinizden evde duramıyorum,sırf sizi görebilmek için her gün gidiş altı fersah,dönüş altı fersah yol yürüyorum ama beni umursadığınız yok. Sizi anlıyorum tabii. Çulsuzun biriyim,üstelik başımda da kalabalık bir aile var... Kendi karnını doyuramayan bir adama niye varasınız?
Ne kadar olağanüstü bir dünyanız var! Bilseniz nasıl gıpta ediyorum size! İnsanların yazgıları çok farklı birbirinden. Kimileri güçlükle sürüklerler can sıkıcı, silik varlıklarını. Hepsi birbirine benzer bu zavallıların. Mutsuzdurlar. Kimilerine ise, sizin gibilere örneğin, ki milyonda birdir bunlar, nasıl da ilginç, aydınlık, anlam dolu bir yaşam düşmüş... Mutlusunuz siz...