Ikarus

En çok da geceleri seviyorum bu şehri. Domuz eti satan firmaları zengin etmek için yarışan kuryeleri, gündüzleri uyuyup geceleri yaşayan insanları, her gün kafesindeki çarkta dönüp dünyanın yuvarlak olduğunu unutanları, sağa sinyal verip sola kıranları, torbacıların insanların bileklerindeki dikişleri tek tek söküşünü, sökülecek dikişi kalmayıp yaşadığını varsayanları, ırkçılığı kötüleyip zenci taşlayanları... Hepsini ama hepsini görüyorum. Ne kadar şiddetli ittirirlerse ittirsinler beni salıncağımdan, dört ayağımın üstüne düşüyorum ve bastığım topraklar bu dünyaya ait olmuyor.
Reklam
Öldüğüm gün biri ardımdan ayağa kalkıp bağıra bağıra şiir okuyacak, imamın "Nasıl bilirdiniz?" sorusuna, "İnsanları sevmeye çalışan tek hayvandı," yanıtı verilecek ve şiirin nakaratı bu kelimelerle hayat bulacak
Sayfa 53·Kitabı okuyor
Evsizlerin evsiz hissetme durumunun temelinde onları destekleyen kimsesizlik ve açlık yatar fakat evindeyken evsiz hissetmek, var olanın içinde yok olmak, güneş seni kavururken titremek... Sevilmediğini bilmek o kadar güzel ki sevildiğine emin olamamanın yanında...
Sayfa 49·Kitabı okuyor
Kapının arkasındaki askıda üst üste asılan giysiler gibi oldu aşklarım, hangisini giyeceğimi şaşırdım. Hiçbiri yoktu zaten, hayallerini yaşattım.
Sayfa 43·Kitabı okuyor
"İnsan intihar etmez. İnsanı intihar ederler."
Sayfa 24·Kitabı okuyor
Reklam