...çünkü o güne kadar hiç silah sesi duymamıştık.o sıralarda bu tür sesler bize yabancıydı.bombaların,makineli tüfeklerin sesi ile büyüyen Afgan çocuklarının kuşağı henüz doğmamıştı. yemek salonunda birbirimize sokulduk, Güneşin doğmasını bekledik;Hiçbirimiz, bir Yaşam tarzının sona erdiğinin farkında değildik.bizim yaşam tarzımızın. henüz sona ermemişti belki,ama sonun başlangıcıydı.sonu,yani resmi Sonu, Önce Nisan 1978'de komünistlerin darbesi ile sonra da Aralık 1979'da,Rus tankları Hasan'la oyun oynadığımız sokaklara girdiği,tanıdığım afganistan'ı öldürdüğü ve hala sürüp giden kanlı dönemi başlattığı gün geldi
Gerçek erkekler şiir okumazdı;hele şiir yazmak, Tanrı korusun! Gerçek erkekler -gerçek erkek çocukları- Tıpkı babanın gençken yaptığı gibi,futbol oynardı.