Cam kenarındaki fesleğenim kurumakta. Gökyüzümün kuşlarının sığınacak tek bir noktası bile yok artık, yeryüzümde kuş ölüleri çığlığının sessizliği. Kentimin çıkmaz sokaklarında çaresizce bekleyişlerim var benim. Avuçlarımın her zerresi karlarla dolu artık. Fesleğen kuru ,kent yok, kuş yok, avuçlarımda kar kütleleri ve ben de ölüm sessizliği..