Bengal'deki ingiliz idarecilerden F. J. Shore, 1857'de, Avam Kamarası'nda beklenmedik bir itirafta bulunmuştu: "ingilizlerin asıl kaidesi Hindistan'daki herkesi hizmetçi yapmaktır. Bunun için, kendi çıkarlarımıza ve faydamıza olacak her yolu mubah gördük. En yüksek vergileri getirdik, ele geçirdiğimiz bölgeleri derhal haraca bağladık. Sonra da yerli yöneticilerin elde ettikleri hasılattan kat be kat fazlasını topladığımız için gururlandık.
Bengalli kadınların İngilizler arafindan tayin edilmiş vergi memurları tarafindan nasıl istismar edildiğini açık seçik anlatıyordu: "Kadınlar çırılçıplak soyulmuş vaziyette sokaklarda gezdiriliyor, herkesin gözü önünde kırbaçlanıyorlar... bir tarafı sivriltilmiş bambularla göğüs uçlarını kopartıyorlar." Duydukları karşısında dehşete kapilan Sheridan'ın karısı Parlamentoda bayılmış, dışarıya taşınmıştı.
İngiltere, köleliği kaldırdıktan sonra tazminat ödemişti. Ama köleleştirilmiş insanlara değil köle ticareti yapan ingilizlere mal kaybını telafi etmek için para vermişti!