Harise bir gün resulullah'ın rüyasına girmişti efendimizin sallallahu aleyhi ve sellem gülümsediğini gören Ayşe annemiz bunun sebebini sorduğunda o şöyle cevap verdi:" Ayşem!Rüyamda cenneti gördüm. Öyle güzel, öyle güzeldi ki orada gezerken bir ses duydum.Sese doğru yürüdüm, baktım sırtı bana dönük birisi oturmuş o güzel bahçelerin ortasına, Kur'an okuyor.Meraklandım, kim bu diye sordum. Bana dediler ki:"O,Harise bin Numan dır."Böylece uyandım.
Efendimiz(sas):" Ayşe!Acaba Harise hangi ameline karşılık böyle bir mükafatı hak etti ki Allah onu bana gösterdi?diye sorunca Ayşe annemiz şöyle cevap verdi: "Ya resulallah onun bir annesi var annesine çok düşkündür her zaman gider gelir halini hatırını sorar ve bir ihtiyacı varsa kimselere bırakmadan ihtiyacını giderir her daim bu konuda birşeyler yaptığı için ihtimaldir ki Allah böyle bir mükafatı ona layık görmüştür" Efendimiz bunun üzerine şöyle buyurdu:" iyilik dediğin işte budur iyilik dediğin işte budur!"
(Ahmet Bin hanbel,Mûsned)