.... Q
@Sanchopanzaaa
259 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Spoiler vermemek için uğraşmadım. Ona göre okursunuz.
Açıkçası çok uzun zaman oldu inceleme yapmayalı. Bakalım ne kadar dilim dönecek..
Kitabın elimde süründüğünü önce belirtmem gerekiyor sanırım. Yaklaşık bir iki ay kadar?! Evet resmen işkence etmişim kitaba. Aslında okuduğum hiçbir kitaba benzemiyordu. Belki de benim büyülü gerçekçilik ile henüz tanışmamdan olacak ki bayağı uzun sürdü bitirmem. Açıkçası her zaman duru akıp gidecek türden okumayı sevmem beni geliştirmediğine inanırım. Bazen canımı sıkacak konular, üsluplar, yazarlar, akımlar okumanın beni daha ileriye götüreceğini daha geniş bakabileceğime; özetle daha iyi bir okur olacağıma inanırım.
O zaman kitabıma ve incelememize veda edelim:
Gözlerini yumdu. "Şiirleri yırtılan başka kızlar var mı?" (s. 190)
Reklam
Spoiler vermemek için uğraşmadım. Ona göre okursunuz.
İnceleme yapmayalı, bir şeyler yazmayalı hatta daha doğrusu, düzgün bir şekilde kitap okumayalı çok oldu…
Şimdi anlatacaklarımla bir ilgisi yok ama elimden geldiğince dilim döndüğünce bana bıraktıklarından bahsedeyim.
Benim için Algernona çiçekler; ‘Martin Eden’ , ‘Kişisel Bir Sorun’ , ‘Fareler Ve İnsanlar’ kitaplarının karışımı gibiydi. Bazı yerlerde kitabı bırakmamak için zorladım da kendimi. Uzun geldi. Açıkçası insanların martin edeni okumadan fareler ve insanları okumadan bu kitabı okumasını istemem. Çünkü bahsettiğim duyguları en iyi anlatanların o kitaplar olduğuna inanıyorum. Her neyse eleştirim bittiyse azıcık da övelim.
Böyle hassas konularda, özel insanların konu edinildiği filmleri de, kitapları da rahat rahat okuyamam. İçimde hep bir şeyler kırılır, toparlamam zaman alır.. Bazen, her zaman değil, böyle kitaplar, filmler hayatımızda olmalı! Olmalı ki düşünebilelim!?. Yine içim buruk, kırık kime bilmiyorum… İnsanlara mı, hayata mı, kadere mi?..
Lütfen özel insanlara özel davranın. Özelden kastım, insan olduklarını unutmayın, unutmayalım yeter!!!
Veda etme vakti:
"Not: lütfen eğer vaktiniz olursa Algernonun arka bahçesindeki mezarına birkaç çiçek koyun olurmu."(s.325)
Spoiler vermemek için uğraşmadım. Ona göre okursunuz.
Bu kitap Begüm Çakır'ın önerisiyle listeme ekledim. Elime geçmesi için biraz fazla zaman geçmiş. 3 yıl kadar... Ama nasıl aklımda kalmışsa unutmamışım.
Mini minnacık bir kitapçık. Aşkı konu aldığını bildiğim için incecik neyi, ne zaman anlatacak dedim!. Önyargımı kıramadım gitti.. Ambalaja takılıyorum. İçindekine ayıp oluyor!?
O kadar tatlı bir kitaptı ki... Nasıl desem içimi ısıtan türden desem abartı mı olur? Abartıyı fazlasıyla hak ediyor. Ben abartıyorum en azından:
Fazlasıyla Romeo ve Julieti hatırlatan aynı tadı verebilecek bir kitap. Mektuplaşmalarında nasıl bu kadar kısa, açık ve özgün cümleler kullanıldı bilemedim...
Aşkın kitaplarda yer edinmesi değişmiyor, verdiği haz, duygular hep aynı coşkuda. Kişiler değişiyor, üslup değişiyor, yazar değişiyor ama aşk hep orda duruyor. Kimileri onu yaşıyor, kimileri yazıyor, şahit olan da var, hiç tatmadan, bilmeden acısını, hüznünü çekmeden yaşayan da var. Sahi yaşıyor mudur aşkı bilmeyen?
Veda edelim Heloise mektubundaki yazıyla:
“Ne zalimdir şu erkekler!
Bize aşkı öğretirler, sonra çeker giderler. Biz ise hâlâ... Zalimsin sen de!
Yazmıyorsun bana.”
(s. 43)
Spoiler vermemek için uğraşmadım. Ona göre okursunuz.
Nasıl başlasam bilemedim.. Ne desem ilginizi çeker ki? O zaman şöyle başlayayım:
Ben şahane bir kitap okudum, not alıyorum belki faydalanan olur..
Önce bu kitabı okumaya başlama serüvenimi yazayım; okumak için her seferinde kırtasiyede elim gitti ama canım arkadaşım etme daha okumadığın bir sürü kitabın var dedi =) Demek okumak için en iyi zamanı kolluyormuş.. O kadar güzel bir zamanda okudum ki.. Hani istesem ancak bu kadar denk gelirdi. Yeni başlangıç yapacaklara, yeni bir iş, yeni bir şehir artık o her neyse yanınızda yalnızlığınıza, korkunuza, düşlerinize eşlik edecek çok iyi bir dost bu kitap. Dostumu çokça önereceğim ki yalnız kalmasınlar. İçindeki on emri bir sayfaya yazıp bir yere asacağım. Her içim sıkıldığında dostuma sığınacağım..
.........
Kitapta böyle bir yer vardı ve kafanızdakilerle doldurmayın demişti. Doğru alelade bir boşluk sadece! Ne yazılacağına karar verilmemiş......
Lafı uzattım, bitireyim:
“Yolun açık olsun, dedi.
Gerçekte söylenecek tek söz de buydu: Yolun açık olsun.”
(sayfa252)
Spoiler vermemek için uğraşmadım. Ona göre okursunuz.
Oscar Wilde'ın okuduğum ikinci kitabı. İlk kitabını -De Profundis- okurken de çok keyif almıştım. Onu bitirdikten sonra hemen Dorian Gray'ın Portresi eklendi listeme.
Aslında başlarken çok sevdim ve en sevdiklerimin arasına gireceğini de biliyordum. Ne yazık ki tercih dönemi, atama sonucu derken araya baya zaman girdi ve kitap elimde ordan oraya sürüklendi =)
Ama inat ettim bu güzel kitabı heba etmemek için zorladım ve bitti..
Müthişti, şahaneydi artık adına ne derseniz.. Mükemmel bir okumaydı. Çokça keyif aldığım, çokça zamanımı alan, çokça altını çizdiğim satırları olan bir eserdi. Okuduklarımın arasında en çoklarımın arasına girdi bile =)
Kesinlikle bolca zamanınızın olduğu, geçiştirmeden, sindirerek okuyabileceğiniz bir zamanda okumanızı öneririm.
Veda edelim ki Dorian Gray peşimizi bıraksın:
“Bana resmi yok ettiğini söylemiştin.”
“Yalan söyledim. Resim beni yok etti.”
Basil Hallward seni unutmayacağım...
Reklam