İbrahim Sani
@Saniibrahim
Şu anda okuduğu kitap
Bu incelemenin bir başlığı bulunmamaktadır.1000Kitap
Bayram günleri kendimi, sebepsizce bir boşlukta bulurum. Sanırsınız rüzgarlı bir havada atılmış bir poşetim, hiç hükmüm yok. Sanırsınız denize atılmış bir taşım, derin bir yerdeyim ama nerdeyim bilmiyorum. Sanırsınız bayramda kapıyı çalan çocuklara verilen şeker gibiyim, nereye gittiğimi bilmiyorum. Bayramın gelmesini bundan dolayı pek heyecanla beklemem. Neden böyle bilmiyorum. Bayram günleri trajik bir olay da yaşamadım şu zamana kadar. Belki ilerde yaşayacağım pek bilmiyorum. Belki sonuca ulaşmış olmanın verdiği o histendir bilmiyorum. Olaylar bundan ibaretken bir inceleme yazıp, kafa dağıtmak istedim. Son dört gün içersinde tekrardan okumak istediğim iki kitabı okudum. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu ve Fatih Harbiye. Ben Fatih Harbiye'yi incelemek istedim. Doğulu olduğum için midir bilmem ama Doğu-Batı mukayesesinden pek muzdarip olduğum dönemler olmuştu. Pek müşkül durumlara düşmüştüm. Sessiz kaldığım dönemler için sessiz kaldığıma; sesimi çıkarttığım dönemlerde de sesimi çıkardığıma pişman olduğum durumlar. Doğulu olan insanlar mutlaka bu tür durumlarla karşılaşmıştır. Kitapta her ne kadar kültür ve zihniyet bakımından Doğu-Batı mukayesesi yapılmış olsa da o zamanın bu mukayasesine nazaran artık ırk bakımından sorunlar yaşanmaktadır. Hepsine değineceğim lakin Peyami Safa'dan biraz bahsederek incelemeye başlamak istiyorum.
Peyami Safa babasının Sivas'a sürgün edilmesi ve ardından vefat etmesi sonucunda henüz 2 yaşındayken yetim kaldı. Pek varlıklı bir aileden gelmediği için hep yokluk çekti. Üstelik hep de hastaydı. Çocukluğunun yedi yılını iltihap kapan sağ kolunun kesilmesi endişesiyle yazılar kaleme alan Peyami Safa, yaşadıklarını kahramanlarına da yaşatır. Bunu Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nu okuduysanız net şekilde kavramışsınızdır. Hayatının birçok kısmını
İbrahim Sani
İnsanların tercihleri dışında gelişen durumları yargılamanın pek gereksiz ve budalaca olduğu kanaatindeyim.👏