Okuyabilmek gözlerinden aşkı
Mevsimlere sormak gibi bir ömrü, git başımdan
Tozlu bir mektup gibi eski bir yılbaşından
Şimdi sen tahmin et, yokluğum kaç yaşında?
İşin aslı her zaman kaybedilecek bir şeyler vardı. Acının, Istırabın ya da kederin mutlak bir derinliği, bir sonu yoktu. Ardından hep daha fazlası gelebilirdi. Ama yinede Bunu biliyordum arkami dönemedim. Oğrenme arzum korkumdan daha ağırdı.
Ne kuzey serinletir artık, ne güneyin sıcağı,
Kapanmış sanki üstüme ömrün her bucağı.
A şıkkı gidiş olsun, B şıkkı dönmek;
Zaten intihar değil mi, yaşarken her gün ölmek?