Kalbinde bir uçurum taşıyan kişinim gülüşü, bakışı ve duruşu da mesafeli olurdu. Aradaki mesafeyi kapatmak isteyenler önce yürekte açtıklarını o boşluğu doldurmalıydı.
Sevdiklerim bana içinin yangınını anlatmıyorsa ben ne yapar eder bir yolunu öğrenirdim. Fakat kimse beni öğrenmek istememişti. Anlatmıyorsam gerçekten birilerinin merak etmediğini bildiğimdendi.