Başta okurken hatta kitabı bitirince kolay kitaptı hızlı okundu tarzı bir kitap ama kitabın üzerine düşününce aslında verdiği mesajlar çok güzel dediğim bir kitaptı benim için. Neydi peki o mesajlar mesela; tamamen umutsuz bir durum yok ama tamamen affedilme de yok sessiz bir umut var Jaxie babasının bir uzantısı gibidir sanki ama kendinde kabul ettiği şeyler onu babasından farklılaştırır bi yerde yani bu döngü bi yerde kırılabilir dersiniz. Roman klasik olarak acı-ders-arınma-yeni hayat sıralamasıyla gitmiyor Jaxie bi bedel ödemedi suçluluğuyla yaşamak zorunda her zaman temiz sayfa açılmaz lekeliden yazmaya devam edersin diyor yani bazı şeyler düzelmez sadece taşınır. Okuru rahatlatmak için mutlu son yok açık uçlu final Buda gayet gerçekçi.